{"id":763,"date":"2015-07-26T07:11:52","date_gmt":"2015-07-26T07:11:52","guid":{"rendered":"https:\/\/sydspost.wordpress.com\/?p=763"},"modified":"2021-11-21T15:34:51","modified_gmt":"2021-11-21T15:34:51","slug":"dag-41-tonnerre-chablis-20-km","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.sydspost.nl\/wandelen\/index.php\/2015\/07\/26\/dag-41-tonnerre-chablis-20-km\/","title":{"rendered":"Dag 41. Tonnerre – Chablis (20 km)"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a><\/div>\n

Vandaag een makkelijke dag, het is tenslotte zondag. Voordat ik vertrek repareer ik met succes mijn tentframe. Met een waterslangklemmetje en ducktape versterk ik 1 van de aluminium buizen zodat deze niet verder kan inscheuren. Na de sleutel van de refuge in de brievenbus te hebben gegooid ga ik op pad. Via trappen omhoog naar de cathedraal van Tonnerre die hoog boven het stadje uittorent. Helaas is deze nog niet geopend. Een stempel in mijn pelgrimspaspoort had ik gisteren al in het office du Tourisme gekregen, maar ik vindt het ook leuk om naar de verschillende bouwstijlen van het interieur van een cathedraal te kijken. Met name hoe ze die grote gewelven hebben gebouwd, bedenkende dat alles met mankracht en hout gestut moest worden.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/div>\n

Vlak voor het dorpje Tissey passeer ik een wilde zwijnen fokkerij, leuk die kleine biggetjes. Even verderop ga ik onder een TGV spoorlijn door. Een druk bezette lijn blijkbaar, want iedere 2 minuten giert er zo’n hogesnelheidstrein langs. Je zal er maarG, net als de inwoners van het dorpje, naast wonen. Hoewel het landschap niet echt veranderd merk ik wel dat de heuvels hoger zijn, en de paden steiler worden.<\/p>\n

Vlak voor Chablis verschijnen, ik zou bijna zeggen uiteraard, de wijngaarden weer. Ik zoek de camping op en zet snel m’n tentje op, want het begint te spetteren. Dan op zoek naar wat te eten. Helaas, net te laat voor de Intermarche, deze was om 12:30 uur dicht gegaan. Dan misschien een pizza ? Nee hoor, de keukens van de restaurants gaan om 14:00 dicht.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/div>\n

Met honger in mijn maag ga ik een uurtje slapen terwijl de regen bij bakken uit de hemel komt. Als het wat droger wordt ga ik me douchen. Tot mijn grote vreugde staat er een gloednieuwe wasmachine en droger in het gebouw, zo te gebruiken. Dus mijn vuile was gaat de wasmachine in, en daarna in de droger. Gemak dient de mens toch.<\/p>\n

Terwijl de was draait doe ik een nieuwe poging om ergens eten te krijgen. Bij de restaurants krijg ik nog steeds het deksel op de neus, de keukens zijn en blijven dicht. Bij de Intermarche had ik een pizza afhaalpunt gezien, deze zou om 17:30 uur open zijn. Als ik daar aankom hebben ze zo’n grote wachtlijst dat ik pas om 20:30 uur aan de beurt zou zijn.<\/p>\n

Met de smoor in mijn donder denk ik, dan maar zonder eten m’n bed in, dan maar een uitgebreidt ontbijt. Ik besluit via een andere route terug te lopen naar de camping. Dan zie ik plotseling een proximarkt waar het licht brand en mensen binnen zijn. Mijn honger kan toch nog gestild worden.<\/p>\n

Pelgrimsmenu:<\/p>\n