Viva de Tour de France ! Na een lawaaiige nacht op een overvolle camping loop ik ’s morgens de binnenstad van Huy binnen. Daar zijn ze druk bezig met de opbouw en voorbereidingen voor het Tour de France feest. Aangezien de tijdelijke camping geen WIFI had, maar even een gratis WIFI punt gezocht en m’n blog verzonden en even met Irma gebeld.

Daarna loop ik om de cathedraal van Huy en besluit even naar binnen te gaan. Terwijl ik het werkelijk prachtige interieur bewonder, komt een man op me aflopen en vraagt of ik een stempel in mijn pelgrimspaspoort wil. Kijk dat is nog eens service. En als pelgrim krijg ik ook nog eens gratis toegang tot de schatkamer. In de gewelven onder de cathedraal is een tentoonstelling van allerlei relikwieën uit Huy. Mijn oog valt op een schilderij waar een vlieg op zit, als ik nog even beter kijk blijkt de vlieg erop geschilderd te zijn. Ik vraag de man of dit misschien een bug was, dat de vlieg over een foutje heen geschilderd was. Daar moest ie smakelijk om lachen en legde uit dat het groepje mensen armen, zieken en behoeftigen voor stellen die voedsel en geld krijgen van de charitas. De vlieg was geschilderd om aan te duiden dat die persoon ziek is. Jammer genoeg was ik een camera vergeten, dus heb geen foto’s gemaakt.

Eigenlijk wilde ik Huy helemaal niet verlaten, de Tour zou vandaag aankomen, en dat wilde ik best wel eens zien. Maar toch maar aan de wandel gegaan. De “muur van Huy” op, net als de tourrenners. Pittig stukje. Auto’s gaan in zijn 1 naar boven. Paar keer moeten uithijgen om weer op adem te komen. Daarna weer de bossen in.

Op een gegeven moment loop ik een kleine buurtschap uit en hoor in de verte een commentor stem uit een luidspreker op een auto voorbijkomen. Misschien toch nog de kans op een glimp van de Tour ? Als ik doorloop zie ik allemaal mensen aan de kant van de weg staan. Aan een politieagent vraag ik of de Tour al voorbij is of nog moet komen. Hij antwoord dat die nog moet komen, waarschijnlijk rond 16:00 uur. Ik besluit mijn rugzak af te doen en te blijven. Terwijl ik mijn rugzak af doe komen de eerste auto’s van de tourkaravaan aan gereden, strooiend met gadgets. Een Belgisch echtpaar naast me graait om zich heen om al het strooigoed te verzamelen, uiteindelijk twee weekendtassen vol ! Wat een inhaligheid. Ze waagt haar leven door vlak voor de voorbij razende auto’s nog een sleutelhanger van de weg af te graaien. Het is een bonte verzameling voertuigen die langsscheuren met harde muziek en jongens en meisjes die allemaal merchandise naar het publiek gooien.

Dan is het plotseling rustig. De amateur fietsers die langs worstelen worden als ware profs aangemoedigd. De Belgen langs de kant halen allemaal grappen en grollen uit om elkaar te vermaken. Ruim een uur later verschijnen er 6 helikopters, die boven het peleton cirkelen. De spanning stijgt. Dan komen er allemaal auto’s van officials aangejakkerd, gevolgd door motoren met cameramensen. En dan de tourrenners, het hele peleton raast in een paar seconden voorbij. Een achterblijver komt voorbij en ik zie dat zijn hele rug geschaafd is, hij kijkt erg pijnlijk. Later hoor ik dat de hele Tour voor Andenne stil is gezet vanwege een grote valpartij. Een geweldige belevenis, die ik niet verwacht te zullen meemaken.

Daarna door naar Andenne. Via de Maas bereik ik het stadje. Eerst shoppen, en daarna op zoek naar het office du toerisme. Ik had namelijk perongeluk niet het stukje kaart waar de camping op stond gedownload en wist daardoor niet precies waar de camping lag. Aangekomen bij het Office du Tourisme loop ik naar binnen, maar zie op de binnendeur dat ze al gesloten zijn. Wil net weglopen, maar er steekt een jonge dame haar hoofd over de overloop en vraagt wat ik wil. Van de camping die ik noem heeft ze nog nooit gehoord, ze belt een collega en die weet te vertellen dat de camping al vijf jaar gesloten is. Ik vraag haar of ze een alternatief heeft. Er begint haar iets te dagen en ze vraagt of ik onderweg ben naar Compostella. Ze pakt een aparte lijst en begint te bellen. Bij de eerste persoon die ze aan de lijn krijgt is het meteen raak, voor 20 euro kan ik overnachten, krijg ik ontbijt en lunch mee. En als ik er voor 19:00 uur ben, kan ik ook nog mee eten.

Als ik aankom blijkt er ook al een andere pelgrim te overnachten. Angelique is zestig en onderweg naar St. Jean Pied de Port in de Pyreneeën. Het laatste stuk naar SdC vindt ze te druk, en gaat ze waarschijnlijk niet lopen. Haar man is al een keer naar Rome gelopen en zal zich in Vezelay bij haar voegen. We wisselen onder het eten wat ervaringen, tips en trucs uit. Na het eten het bekende ritueel, douchen, wassen, route van morgen voorbereiden, Irma en Ryan bellen, blog schrijven en naar bed.

Pelgrimsonderkomen bij medewerkster van het Office du Tourisme, contact middels OdT
11 Place du Chapitre
Andenne
Vol Pension: € 20

Gepubliceerd met Blogsy

Gerelateerde berichten:

Dag 1. St. Jacobiparochie – Easterlittens (31 km) Dag 40. Etouvry – Tonnere (25 km) Dag 53. Noailly – Saint-Jean-Saint-Maurice-sur-Loire (28 km) Dag 104. Negreira – Logoso (36 km)